Nýjasti gestur Mann­lífs­ins er Hörður Guð­munds­son flug­stjóri en hann hefur átt ótrú­legan feril sem flug­maður.

Í við­tal­inu segir hann meðal ann­ars frá því sem reynd­ist honum hvað erf­ið­ast á ferl­inum en á aðeins níu mán­uðum urðu tvö mann­skæð flug­slys hjá flug­fé­lagi hans, Erni.

Hið fyrra var flug­slysið í Ljósu­fjöllum á Snæ­fells­nesi þann 5. apríl 1986. Í því slysi lét­ust fimm, þar á meðal 11 mán­aða gam­alt stúlku­barn en tveir lifðu af. Seinna slysið varð er flug­vél Ernis lenti í sjónum út af Arn­ar­nesi í minni Skut­uls­fjarðar í Ísa­fjarð­ar­djúpi þann 11. jan­úar 1987 en flug­mað­ur­inn, sem var einn um borð lést í slys­inu.

„Það voru mikil átök. Rosaleg átök per­sónu­lega fyrir okkur og fjöl­skyld­una því við fylgdum þessu nátt­úru­lega eins og við gátum alla leið. Og það má kannski segja að þessi tvö slys mörk­uðu menn nátt­úr­lega svo­lítið og fara mönnum aldrei úr minni þó svo að maður lifi með því. En við tókum bara á þessu, það var engin áfalla­hjálp eða neitt slíkt. Þetta er eitt af því að, ef það brýtur þig ekki, þá kannski styrkir það þig. En þetta er eitt­hvað sem Vest­firð­ingar þekkja mjög vel. Um það leiti sem við erum að byrja fyrir vestan eru bátar að far­ast úti á Ísas­fjarða­djúpi og út um alla Vest­firði á hverjum ein­asta vetri. Rækju­bát­arnir hver á fætur öðrum og það var nán­ast ekki ein­asta fjöl­skylda á Vest­fjörðum sem ekki var búin að reyna þetta á eigin skinni.“

Þáttinn má sjá í heild sinni hér, á efn­isveitu Mannlífs.