Í góðum málum

Jólabörn á öllum aldri eru í góðum málum um þessar stundir, enda stytt­ist óðfluga í hátíð ljóss og friðar. Úrvalið á alls konar jóla hefur sjaldan, ef nokkurn tím­ann, verið jafn mikið og einmitt nú. Allir tón­list­ar­menn og ömmur þeirra líka halda jólatón­leika og virð­ist vera upp­selt á þá alla. Meira að segja sumir sem sögð­ust aldrei ætla að halda jólatón­leika, eru farnir að halda slíka tón­leika en kalla það bara Þor­láks­messu­tón­leika. Kóng­ur­inn sjálfur, Bó Halldórs, byrj­aði auð­vitað á þessu brjál­æði og virð­ist hvergi nærri hættur, enda ku tón­leikar vera hans helsta tekju­lind.

Jóla­daga­tal æsku minnar sem inni­hélt aumt súkkulaði, heyrir nú nán­ast sög­unni til, því af hverju ætti maður að vilja fá súkkulaði þegar maður getur fengið legókalla, snyrti­vörur, titr­ara, húð­vörur og allt hitt? Og þau sem vilja koma sér í jóla­skap í gegnum kvik­mynd­irnar, þá flæða nú inn á Netflix dísætar og velgju­vekj­andi fjölda­fram­leiddar Hallmark-jóla­myndir sem allar eiga það sam­eig­in­legt að inni­halda algjör­lega óþekkta leik­ara og þunna sögu­þræði. En þær eru um jólin og það er nóg til að koma fólki í jóla­skapið og það er það eina sem skiptir máli.

Í slæmum málum

Grind­vík­ingar eru í frekar slæmum málum þessa dag­ana, það dylst engum. Ástæðan er að sjálf­sögðu aug­ljós, en íbúar heils bæj­ar­fé­lags eru nú á ver­gangi vegna mögu­legs eld­goss, flótta­fólk í eigin landi, eins og ein­hver orð­aði það. Reyndar flótta­fólk sem fær afar ríku­lega aðstoð í formi hús­næð­is­bóta, nið­ur­fell­ingu banka á vöxtum og verð­bóta af íbúða­lánum, tíma­bundið, og fleira en samt sem áður í afar slæmum málum, því neitar eng­inn.

Að þurfa að yfir­gefa bæinn sinn, heim­ili sitt og jafn­vel atvinnu, á einu auga­bragði er skelfi­legt, en móðir nátt­úra er ströng móðir sem ekki er hægt að þræta við, heldur neyð­umst við menn­irnir til að hlýða. En það er eitt sem er mögu­lega verra en að vera rif­inn upp með rótum og neyddur til að flytja inn á fjöl­skyldu­með­limi eða í ókunn­ugt leigu­hús­næði, nán­ast alls­laus, en það er nag­andi óvissan. Enn er ekki vitað hvort og þá hvenær mun gjósa, né hvar. Hvort kvikan komi upp í miðjum Grinda­vík­urbæ eða fyrir utan hann. En Grind­vík­ingar eru heppnir hvað eitt varðar: Á Íslandi býr sam­heldið fólk sem þrátt fyrir dag­legt nöldur og rifr­ildi á sam­fé­lags­miðlum, stendur við bakið á sam­löndum sínum í neyð. Það er eitt­hvað.

Pistill þessi birt­ist í nýjasta tölu­blaði Mannlífs en hægt er að nálg­ast vef­út­gáfu blaðs­ins með því að þrýsta á þennan hlekk.