Góð vika

Leik­skól­inn Aðalþing átti mjög góða viku en hann hlaut íslensku mennta­verð­launin fyrir fram­úr­skar­andi, fram­sækið, skap­andi skóla­starf og lýð­ræð­is­lega starfs­hætti.

Íslensku mennta­verð­launin voru veitt við hátíð­lega athöfn á Bessa­stöðum í vik­unni. Þau voru upp­runa­lega stofnuð til að auka veg menntaum­bóta­starfs og vekja athygli á því góða og metn­að­ar­fulla starfi sem stundað er í skólum og frí­stunda­starfi.

Leik­skól­inn Aðalþing tók til starfa í mars 2009. Í skól­anum eru allt að 120 börn á aldr­inum eins til sex ára og 30 starfs­menn. Starf skól­ans hefur ein­kennst af miklum metn­aði, starfs­þróun og umbóta­starfi. Skólinn hefur frá upp­hafi stefnt að því að vera rann­sókn­ar­leik­skóli í far­ar­broddi og þar hefur verið ráð­ist í fjöl­mörg þró­un­ar­verk­efni.

Skólinn er rek­inn í anda hug­mynda­fræði Loris Malaguzzi, sem oft­ast er kennd við bæinn Reggio Emilia á Ítalíu. Áhersla er lögð á leik­inn sem und­ir­stöðu náms hjá börn­unum, skap­andi starf og á að umhverfi leik­skól­ans styðji við nátt­úru­lega rann­sóknar- og sköp­un­ar­þörf barna. Hlutverk starfs­fólks er að vera sam­verka­menn barn­anna. Lykilorð í starf­inu eru ígrundun – lýð­ræði – nátt­úra – upp­lýs­inga­tækni.

Starfið á Aðal­þingi hefur vakið athygli á lands­vísu og út fyrir land­stein­ana, m.a. fyrir mat­ar­menn­ingu sína. Áhersla er lögð á að matur sé sem mest unn­inn  frá grunni í leik­skól­anum. Börnin borða í sér­stakri mat­stofu í fal­legu, heim­il­is­legu umhverfi, börnin velja sér sjálf mat af hlað­borði og ráða hvar þau sitja.

Slæm vika

Land­spít­al­inn hefur því miður ekki átt góða viku eða miss­eri.Það er eins og að sparka í liggj­andi mann fyrir þá sem standa vakt­ina á Land­spít­al­anum þegar stöku ráð­herrar og alþing­is­menn hrópa á torgum hversu brýnt það sé afnema allar tak­mark­anir vegna kór­ónu­veiru­far­ald­urs­ins. Þetta segir Tómas Guð­bjarts­son, yfir­læknir á skurðsviði Land­spít­al­ans og pró­fessor við lækna­deild Háskóla Íslands. Hann líkir Land­spít­al­anum við rekald sem engin virð­ist ætla að koma til hafnar.

Tómas hefur und­an­farnar vikur verið óhræddur við að láta skoðun sína á stöðu Land­spít­al­ans í ljós og dregur ekk­ert undan í gagn­rýni sinni í grein sem birt­ist á visir.is á mið­viku­dag­inn.

Þar segir að hann ástandið á gjör­gæslu­deildum spít­al­ans vera algjör­lega ólíð­andi og starf­semi hjarta­skurð­deildar og fleiri deilda sé í upp­námi fyrir vikið. Ekki hafi verið hægt að fram­kvæma neinar opnar hjarta­að­gerðir í rúm­lega tvær vikur á einu hjarta­skurð­deild lands­ins. „Það er ein­skær heppni að engir sjúk­lingar hafa komið brátt inn og þurft á lífs­bjarg­andi aðgerð að halda á þessum tíma.“

Biðlisti af alvar­lega hjart­veikum sjúk­lingum hafi hlað­ist upp og þessir skjól­stæð­ingar hans megi margir afar illa við bið eftir aðgerð enda geti sú bið bein­línis verið lífs­hættu­leg.

Smelltu hér til að lesa brak­andi feskt helg­ar­blaðið eða flettu því hér fyrir neðan: