Frá því að Sólveig Anna Jóns­dóttir ákvað frá að hverfa sem for­maður Eflingar hefur hún gefið út sex yfir­lýs­ingar á Facebook-síðu sinni.

Þær hafa allar að gera með brott­hvarf hennar og þær ástæður sem hún segir liggja að baki. Sömu­leiðis fjalla þær um átök og deilur innan skrif­stofu Eflingar.

Sólveig Anna hefur enn ekki viljað tala beint við fjöl­miðla. Hún hafn­aði því til að mynda að mæta í Kastljós í fyrra­dag.

Í nýj­ustu yfir­lýs­ingu sinni kemur Sólveig meðal ann­ars inn á þær hót­anir sem hún seg­ist hafa orðið fyrir af hálfu starfs­manns Eflingar.

„Í ályktun trún­að­ar­manna starfs­fólks skrif­stofu Eflingar frá því í sumar var því haldið fram að ég hefði stöðugt í hyggju eða væri búin að fram­kvæma fyr­ir­vara­lausar upp­sagnir.

Fyr­ir­vara­laus upp­sögn er talið mjög alvar­legt brot á launa­manni hafi atvinnu­rek­andi ekki fyrir henni mjög góðar ástæður svo sem að launa­maður hafi sýnt stór­kost­legt gáleysi, hafi rækt störf sín með veru­lega ófull­nægj­andi hætti eða gerst alvar­lega brot­legur í starfi,“ segir Sólveig Anna í sjöttu yfir­lýs­ingu sinni sem hún birti á Facebook-síðu sinni í gær.

„Ég hugsa að ég hefði getað fram­kvæmt fyr­ir­vara­lausa upp­sögn á þeim manni sem hót­aði því að koma heim til mín og gera mér mein þegar ég fékk um hót­un­ina vit­neskju 13. októ­ber síð­ast­lið­inn. Það gerði ég þó ekki. Hann var ekki einu sinni áminntur.

Hvers vegna ákvað ég að gera ekk­ert? Vegna þess að mér var til­kynnt að mann­eskjan sem hann upp­lýsti um lang­anir sínar til að fara heim til mín og gera mér illt (sem hann myndi kom­ast upp með vegna þess að hann væri með hreina saka­skrá og yrði því ekki dæmdur til fang­els­is­vistar) vildi ekki, þrátt fyrir að vera svo brugðið við orð þess sem hót­aði að hún leit­aði með áhyggjur sínar til ann­ars trún­að­ar­manns starfs­fólks skrif­stof­unnar og alla­vega eins ann­ars starfs­manns, standa með mér vegna þess að hún vildi „vernda vinnu­sam­band sitt sam­starfs­fé­laga sinn til margra ára“.

Vildi frekar standa með ger­and­anum, mann­inum sem var löngu hættur að tala um mig með nafni, en kall­aði mig alltaf „kon­una“ þegar hann var að úthúða mér sem fífli sem ekk­ert kynni við sam­starfs­fólk okkar, en að lið­sinna mér.“

Sólveig Anna segir að þegar hún hafi heyrt af þessu hafi hún vitað að myndi hún krefj­ast aðgerða, til dæmis til þess að hún þyrfti ekki að borða í sama mat­sal og þessi maður, myndi allt verða vit­laust.

Hún segir að ekki hafi hún getað borðað inni á skrif­stofu sinni, þar sem áður hafði komið fram að það væri illa séð af starfs­manna­hópnum.

„Ég yrði ásökuð um lygar. Um að vera búin að setja aum­ingja mann­inn á aftöku­list­ann. Ég vissi að hann myndi sækja sér aðstoð hjá fyrrum stjórum hreyf­ingar vinn­andi fólks, þeirra sem hafa til dæmis skemmt sér við það á síð­ustu árum að senda í aðdrag­anda þinga ASÍ og SGS erindi á fjöl­menna hópa þing-gesta um hversu við­bjóðs­leg glæpa-kona ég er.

Ég vissi að ástandið á skrif­stof­unni yrði óbæri­legt fyrir mig ef ég krefð­ist þess að eitt­hvað yrði gert. Og ég gat ekki hugsað mér meira óbæri­legt ástand. Það var á end­anum hin ein­falda og sára nið­ur­staða sem ég komst að eftir að hafa hugsað um málið í næstum heila viku.

Í ályktun trún­að­ar­manna starfs­fólks skrif­stofu Eflingar frá því í sumar var því haldið fram að ég hefði stöðugt í hyggju eða væri búin að fram­kvæma fyr­ir­vara­lausar upp­sagnir. Þrátt fyrir að það væri ósatt.

Er hægt að hugsa sér alvar­legri aðför að mann­orði for­manns stétt­ar­fé­lags en að ásaka hana um þetta?

Þessi ein­beitta og grimmi­lega aðför að mann­orði mínu setti mig í þá stöðu að geta ekk­ert gert til að bregð­ast við vit­neskju um að maður gæti hugsað sér að fara heim til „kon­unnar“ til að fremja glæp. Ég var föst í gildru.

Ég er þrátt fyrir allt fegin að vera laus úr henni.“